Gedichten & Andere Schone Taal

Ambivalent

-

Alles is eb en vloed, op en neer, af en aan

Geen dag is gelijk en geen uur blijft staan

Een klok heeft zijn ritme, zijn regelmaat

Maar niet het gemoed van de mens die daar gaat.

-

Een dag bruist van 't leven, van komen en gaan

Van slapen, van eten, van woorden verstaan

Van minnen, van haten, van liefde en gram

Van zingen - en omgaan met de wolf en het lam.

-

Het leven gedijt en het leven verglijdt

De tijd haalt je in, je wordt niet benijd

De jeugd heeft de toekomst die nooit zal zijn

Het heden is eeuwig, venijnig én fijn.

-

Alles beweegt, broeit, groeit, zal vergaan

Geen bloem blijft bloeien, geen boom blijft staan

Slechts d'aarde zal draaien met regelmaat

Totdat heel de wereld ten onder gaat.

-

De tijd zal het leren, misschien ook niet

Maar 't leven behelst eenmaal lief en verdriet

De tijd die je krijgt, is je hele bestaan

En 't leven beweegt, het is komen en gaan.

-

I.V. 13.3.2010

Het zijn de generaties

Klik de foto aan.

-

-

--

-

Ze waren doodgegaan, de broers, ze

gingen om de beurt met tussenpozen

van de jaren, de een was vroeg, de

ander tussentijds, één weer iets later;

en de oudste ging als oude man van

meer dan tachtig jaar; die vier zijn

doodgegaan, dus weg en onomkeerbaar

was hun afscheid, dood is dood.

-

In mijn herinnering bestaan ze allevier

alsof ze nooit vertrokken zijn naar

(n)ergensland maar hier gebleven zijn,

verslaafd aan het leven van weleer,

toen het nog goed was bij ons moeder

in de tuin en onze vader er nog was

om hun het leven en het vak te leren.

--

Er zijn nog vier van zulke erven hier,

vier van de acht, ze leven nog en weten

dat ook zij eraangaan, eens; meedogenloos

zal dan de neergang zijn: weg jij, je hebt

je tijd gehad, het is voorbij, jij bent aan zet;

je zult verdorren als een blad dat neervalt

van de boom en je zult dienen als compost,

verteerd door vuur of wormen; zo zal het zijn.   

-

Tekst n.a.v. de foto's van Ank op 27 augustus 2009.

Zie http://cirkel-der-natuur.skynetblogs.be 

28.08.2009 I.V.

Regen, wind en grauwe wolken

Simon Vinkenoog is doodgegaan

-

Regen, wind en grauwe wolken

boven het land dat ik bemin, 

zon verdwenen aan de hemel

straks glanst hij de stad weer in.

-

Bloeien desondanks de rozen

zie ik ook hun bottels staan

notenboom uit het verleden

biedt alras zijn vruchten aan.

-

In de tuinen van de mensen

zoemen hommels op en neer

voeden zich met de lavendel,

met de muntplant, vol begeer.

-

Mensen lopen grote passen

zien zij dan de schoonheid niet?

Er is iemand overleden:

Vinkenoog, poëet die ziet.

-

Meesterlijke oude dichter

stammend uit mijn oude tijd,

van wie woorden blijven leven,

hij is dood, we zijn hem kwijt.

-

Niet getreurd, hij had een leven

door hemzelf gecomponeerd,

'k weet niet of hij heeft gezongen,

hij heeft wél de pot verteerd.

-

Lange wilde, witte haren

en een mond voor 't volle glas

elke dag zijn blije jointje;

'k snap dat hij onleesbaar was.

-

Ine Verhoeven, 12 juli 2007.