Gedichten & Andere Schone Taal

Alles wat geschreven staat, is om te lezen en te beschouwen, vrijblijvend mits het copyright wordt gerespecteerd bij overname of citeren. Vermeld dus steeds de naam van de auteur, te weten Ine Verhoeven. Dank je wel. I.V.

Aan bitterheid voorbijgegaan

Wat zul je in de nacht
vermoeden van de dag
die op je staat te wachten,
ongerept en nieuw en zonder
de pretentie dat het vandaag
voor jou weer goed zal zijn?

De dag die aantreedt als
een vorst zonder belangen;
een vorst die uitdeelt en
geen mensenkind vergeet;
een vorst die dood en leven
voor je regelt, voorkeurloos.

De nacht is teder in zijn
zwartheid, kozend veilig;
alleen de schimmen spelen
op in 't hersenspel, laat het
niet toe; de nieuwe dag zal
weer barmhartigheid vertonen.

Maar ook de waarheid ligt
verankerd in de dag, ach, wie
kent dag of uur? Geen mens;
wat zul je in de nacht vermoeden
van de dag, laat maar gebeuren
wat het lot in petto heeft.

Misschien weet jij een land
van zoveel licht? Het is een vers
door Achterberg geschreven en
dat gedachten raakt en voelen
doet waar mensen naar verlangen:
een hemel van gerechtigheid.

Want op de aarde haalt het
licht het niet, geen helte, schelte
of kabaal van vuur verzoet het
leed dat wordt gepleegd en
ondergaan; geen zachte vlam
is kuis genoeg noch eerbaar.

Wees ons tot heil, O God, en
toon uw aangezicht waar wij om
smeken; laat ons niet opgaan in
het land van duisternis, geen mens;
laat ons de zoetheid van het leven
proeven, aan bitterheid voorbijgegaan.

Ine Verhoeven
8 februari 2010 5:36 uur.

Jouw tijd

Je kunt vermoeden wat je wilt,
het mag niet baten, de tijd is
eigenwijs, alert en zeer brutaal;
je kunt verlangen wat je wilt
in alle talen, in de verzuchting
van je hart, het helpt je niet.

Je kunt berusten in je lot, er
is niets anders dan wat je toevalt
op je weg, zo zal het gaan; en
wie je bent en wat je doet: het
heeft geen voorrang, je bent
afhankelijk en broos in je bestaan.

Je kunt slechts bidden en berusten
in je dagen, je lot erkennen en
aanvaarden, hoe dan ook; je kunt
slechts blij zijn met de kwetsbare
momenten die tot je komen, hele-
maal om niet; ondanks verdriet.

Als je de dag plukt in de hele
kleine dingen, als je je in Gods
armen hebt gevleid, als je je ziel
oproept om lof te zingen, als je
je tranen in den treuren hebt
geschreid; dan komt jouw tijd.

Ine Verhoeven

Elke nieuwe dag, zo oud als de wereld is

Eigenlijk blijft een mens
zijn hele leven in de leer
want elke nieuwe dag
brengt nieuwe tijding
zo oud als de wereld is.

Elke nieuwe tijding is
geleefd door mensen
die voor ons waren en
weer weg; het einde komt
eenmaal, al wil men niet.

Verdriet om teloorgang
mag, het is geankerd in
ons hart; nooit hebben
mensen gevraagd om op
te gaan in vergetelheid.

Maar elke nieuwe dag
leert ons dat sterven
bestaat, sterven aan de
dingen van het leven
en sterven aan het leven zelf.

I.V. 23 januari 2010

Zo gaat het

'Toen je jong was, deed je zelf je gordel om en ging je waarheen je wilde, maar wanneer je oud wordt, zal een ander je handen grijpen, je je gordel omdoen en je brengen waar je niet naartoe wilt.' (Johannes 21,18)

Het zou Luilekkerland maar zijn

Liat, 13 jaar

-

Wat wil je bereiken in je dagen: vreugde,

schoonheid, eeuw'ge jeugd, alle dagen

zonnestralen, geen wind of regen onderweg,

maar alles altijd goed en fijn?

-

Het zou Luilekkerland maar zijn.

-

Je moet je verzoenen met het leven,

de inhoud nemen zoals hij komt, de

tegenslagen incasseren die onvermijdbaar

voor je zijn: niets is altijd goed en fijn.

-

Het zou Luilekkerland maar zijn.

-

De momenten dat het goed gaat

en de tijd die jou geneest van alle

krassen, klappen, wonden, van alle

onverhoedse pijn mogen je genade zijn.

-

We zijn gemaakt voor Mensenland.

-

Geef je ziel tijd voor genezing en

je hart tijd voor gebed zodat alle

levenszaken draagbaar zijn voor je

gestel: de berusting maakt je heel.

- 

We zijn gemaakt voor Mensenland.

I.V. 16.1.2010

Dát is je tijd

Wij mensen worden schimmen op den duur.
Geen mens blijft leven, straks wordt men herdacht
en in herinnering geroepen in het lieve, en soms niet
omdat er niets begrepen werd van wat iemand bewoog.
-
Zo loopt het leven weg en van ons heen,
en lieve ouders zijn ons voorgegaan, verdwenen
naar het schimmenrijk van de herinnering,
geen mens kan eromheen, zo zal het zijn.
-
Het schimmenrijk van mensen die eens waren
is niet gevestigd op de aarde, in de hel, niet in
de hemel of in burchten met een kerker, het is
gevestigd in ons hart en in ons hoofd, en verder niet.
-
Hoe zal het land van onze lieve doden zijn? Maak ik
het tot een paradijs van vrede? Een land van bloemen
en van liefde, altijd vol? Een land vol piëteit voor
wie me lief is, een land niet groter dan mijn eigen ziel?
-
Wij mensen worden schimmen op den duur.
We blijven leven in gedachten van elkander,
totdat de generaties over zijn en niemand meer
echt weet wie jij wel bent geweest; dát is je tijd.


I.V. 12 januari 2010

Gelukkige dagen in 2010!

Ik laat je even weten...

Gelukkig nieuwjaar, mensenlief, zorg dit jaar voor veel gerief

om het leven goed te maken en de mensheid deugd te doen.

Wees gelukkig alle dagen, mijd de lasten, mijd de plagen,

gun eenieder zijn bestaan in een wereld van fatsoen.

Ine

P.S. Houd goede moed bij wat je doet

en besef bij ál: het leven is goed.

Gelukkig nieuwjaar, mensenlief, zorg dit jaar voor veel gerief

om het leven goed te maken en de mensheid deugd te doen.

Wees gelukkig alle dagen, mijd de lasten, mijd de plagen,

gun eenieder zijn bestaan in een wereld van fatsoen.

Ine

P.S. Houd goede moed bij wat je doet

en besef bij ál: het leven is goed.

Witte winterwandeling

-

Ik zie vogeltjes met witte borstjes

en denk: dragen zij hun witte zielen

zichtbaar op hun veren winterjasjes mee?

-

Naast zwartgeschubde bomen ligt

het witte meer als een bevroren ziel

en staart me ijzig aan in een harde

naakte waarheid waar ik zó van houd.

-

Ine, in 'Witte koekoek en roomse kamille', 1997

Hoop

Onmachtig is een mens in kleine
dingen, maar ook in grote zaken
heeft hij geen krediet; hij mag
de dagen en de zon bezingen, maar
verder dan beschouwen komt hij niet.

Geen mens heeft lot en toekomst
in zijn handen, hij heeft te ondergaan
wat hem gebeurt, hij leeft het leven
maar hij ligt aan banden, zoals een
boom per jaar zijn bladeren verkleurt.

Maar in gelatenheid zal hij zijn rust
hervinden, uit de berusting komt
genezing voort; de tijd zal alle levens-
krachten binden en zorgen voor een
dageraad waarbij het zonlicht gloort.

I.V. 27.12.2009

Kerstmuziek & Cornelis Vreeswijk

Hoe gelukkig kun je zijn,

de eenzaamheid voorbij

en niet meer treurig, even niet?

-

We hebben samen kerst gevierd;

de tafel stond gedekt, we aten

chic en délicieux; we rustten wat

en draaiden kerstmuziek en hebben

ook Cornelis Vreeswijk teruggehoord

- wat zijn zijn simple songs toch

meesterlijk muzikaal omlijst.

-

Het was een dag van tederheid en

feest zoals voorheen, misschien een

tintje mooier nog dan toen, toen alles

nog gewoon was in het leven en het

begrip Gezondheid en Geluk vanzelf-

sprekend was, maar ja, we waren jong.

-

I.V. kerst 2009